در آستانه چهلمین روز درگذشت خسرو شکیبایی انگار فراموشش کرده ایم ،برای فوتش مطلبی ننوشتم چون نم توانستم رفتنش را باور کنم از سویی مطمئن بودم خیلی ها تسلیت می زنند و بعد فراموش می کنند( مثل حسین پناهی که هیچ خبری از یادش نیست، فراموشش کردیم!) برای همین گفتم فقط یادی ازش بکنیم ، طلب مغفرتی و دیگر هیچ!!!!
یک نکته جالب هم بگم در اقدامی فرهنگی و شایسته از سوی موسسه محترم دارینوش پس از فوت استاد شکیبایی بهای سی دی هایی که با صدای استاد منتشر شده بودند پانصد تومان افزایش پیدا کرد واین سی دی ها به قیمت ۲۰۰۰ تومان به فروش می رسند. به به و چه چه !!!!!!! خدایا این موسسات غیر انتفاعی فرهنگی را محفوظ بدار که تنها دغدغه آنها اشاعه فرهنگ است؟!
قسمتی از اشعار نامه ها سروده سید علی صالحی که با صدای خسرو شکیبایی در سال ۱۳۷۳ منتشر گردید :
قرار ما از همان ابتدای علاقه پیدا بود
قرار ما به دلسپردن دریا و تشنگی نبود
پس بیخود بهانه نیاور
که راهمان دور و دلمان کنار همین گریستن است
...
حالا مطمئنم که سلام مرا
به اهل هوای همیشه عصمت می رسانی
تنها جان تو و جان پرندگان پربسته ای که دی ماه به حیات خانه می آیند
راستی تا یادم نرفته از جانب همین زندگی
سر و روی چشم به راه ماندگان مرا ببوس
خداحافظ!!!!
