«بازیگر نقش «جومونگ» به دعوت و هزینه یک شرکت لوازم صوتی و تصویری کرهای فعال در بازار ایران به کشورمان سفر کرده و سه شنبه شب با حضور در سالن همایشهای صدا و سیما به سوالات خبرنگاران پاسخ داد.»
اینکه به یمن این خبر خوش چند نکته را مورد بررسی قرار می دهیم:
1- حمایت از تولیدکنندگان داخلی !!!!! هورا !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
2- استراتژی استفاده ابزاری از رسانه ملی ما برای محصولات خودشان، چطور محبوبیت از رسانه ملی با پخش این سریال ایجاد می شود و سپس خارج از حوزه رسانه در صدد تبلیغ محصولات خود بر می آیند و بعد اعلام می کنند که سفرنامه تصویری این بازیگر هنرمند که در تمام عالم تک است و متاسفانه ایران بی بهره از چنین هنرمندانی است از طریق همین شرکت توزیع خواهد شد، هزینه این تبلیغ از جیب من و شما پرداخت می شود ، پس چرا با این موضوع برخورد نمی کنیم؟ و جالب آنکه نه تنها برخورد نمی کنیم که سالن همایش های رسانه ملی را نیز در اختیارشان می گذاریم ، آیا این پاسداشت فرهنگ است ؟ آیا این کار کره ای ها سوء استفاده و استفاده ابزاری از رسانه ما نیست؟
3- در عجبم از کسانی که بی هیچ شناختی از فرهنگ اصیل خود در پی بازیگری معمولی چنین از خود به در می شوند، بدا به حال خویشتن شناسی ما ! چند نکته در این موارد را برای قضاوت می آورم : ((وي( سونگ) افزود: براي من ايران كشوري غريبه بود و تنها بخشهايي از اين كشور ميدانستم كه آن اطلاعات را از طريق كتابهاي تاريخي به دست آورده بودم. شنيدم كه هواداران من در ايران خيلي زياد هستند و از آنها تشكر ميكنم اميدوارم من هم بتوانم فرهنگ كره را به شما نشان بدهم.)) و ((گفتنی است بازدید سونگ از موزه سینما و ملاقات با برخی هنرمندان كه نیكی كریمی از جملهی آنها است از دیگر برنامههای این بازیگر كرهیی در سفر به ایران است.
ـ بیش از 100 عكاس و خبرنگار برای پوشش نشست خبری سونگ ایل گوك به سالن همایشهای صداوسیما آمده بودند.
ـ زمانی كه سونگ پشت میز كنفرانس مطبوعاتی قرار گرفت عكاسان او را احاطه كردند. به گونهای كه او قابل رویت نبود. ))
و ((پشت در تالار همایشهای صداوسیما چند تن از علاقمندان این بازیگر كرهای با در دست داشتن گلهایی مشتاقانه انتظار خروج او را از این مكان میكشیدند اما در نهایت موفق به دادن گلها و گرفتن امضاء نشدند)) http://www.armandaily.com/News-781285.html
4- در هر صورت بازهم باید این نکته را بیان کنم ، در کشوری با سابقه تمدنی چنین قوی چرا رسانه ملی از این تمدن ، افسانه ها ، اساطیر ، تاریخ برای تولید برنامه هایی در خور استفاده نمی کند تا چنین مردمانی ساده دل نه از سر دانستگی که از سر مهربانی چنین دل به بازیگری ببندند که شاید در ایران در حد یک بازیگر معمولی باشد، ایا نمی شود از بازیگران خودمان و برای تبلیغ محصولات داخلی استفاده کنیم ؟
5- آنچنان که فرموده اند « قدیمی ها ممکن است .... اما حرف مفت نزده اند»، خدایشان بیامرزد که فرموده اند: « مرغ همسایه غاز است» ، چرا چنین مراسمی برای هنرمندان ملی ما برگزار نمی شود، آن همه پیشکسوت برای تجلیل از آنها چه مشکلی وجود دارد؟ آنهایی که اکنون به دلیل سن بالا توان کار ندارند،برای آنها چه کردیم؟ پروین سلیمانی چگونه بار سفر از این دنیا بر بست.
6- به هر روی به عنوان فرزند کوچک این آب و خاک ، نگران پخش سریال های کره ای هستم و به گمانم مدیران و دست اندرکاران رسانه ملی می بایستی با اندیشه و تدبیر بیشتری بازخورد پخش چنین سریال هایی را بررسی نمایند ، جعل های تاریخی آن را مورد بررسی قرار دهند ، مگر در سریال یانگوم نگفتند که یانگوم برای اولین بار سزارین کرد، سوال در این است رستم چگونه به دنیا آمد چرا در هیچیک از برنامه های رسانه ملی به این مهم پرداخته نشده است. به گمانم پاس داشت فرهنگ این مرز و بوم بر همه ما واجب است ، اقای پائلو کوییلو داستانی از مثنوی را به نام کیمیاگر روانه بازار ایران می کند ، کتاب چندین بار تجدید چاپ می شود ، برای این نویسنده مراسم تجلیل می گیرند اما در هیچ نسخه ای از ای کتاب به اقتباس آن از مثنوی اشاره ای نشده است. حالا این حکایت سریال های کره ای است . امیدوارم مسئولین رسانه ملی با اندیشه و تدبیر بیشتری در این مورد تصمیمات مقتضی را اتخاذ نمایند، اگر قیمت ارزان این سریال ها مد نظر است فراموش نکنیم هیچ گرانی بی حکمت نیست و همچنین در ازای خرید ارزان محصولت فرهنگی این چنین چه هزینه هایی می پردازیم؟بچه های این مرز و بوم رستم را بهتر می شناسند یا جومونگ را؟ نمی دانم!!!!!!!!!!!!!!!!!!
